ÜÇE BÖLÜNDÜM ŞİMDİ...

Üçe bölündüm şimdi...

Bir yanım Ayvalık'ta , bir yanım Rabat'ta  ve bir yanım da benimle beraber Çesme'de şu anda...

Kim böler , kim parçalar bilmem beni benlere, ama hepsini ayrı ayrı düşünürüm, sanki birmiş gibi şu anda. Konuşmaları, heyecanları, özlemleri, sevgi ve kızgınlıkları var her parçamın  yüreğimde.

Kaçsam kaçamam bir parçama, toplamaya çalışsam  toplanmazlar . Gel desem gelmezler. Söz dinlemez günlerdeyim, anlatamaz, söyleyemez , arar ama bulamazlardayım.

Hür zamanların tutsak anlarındayım.

Kayıp bir yolcu gibiyim. Söz dinlemeyen zaman mı, yoksa benler miyim? Sürekli hareket halinde olmanın bedeli olsa gerek  durmamanın, duramamanın yorgunluğu....

Zamana kafa tutabilmenin gururu altında eziliyorum. Ayaklarımın altında ezdim sandıklarımın altında, ezik bir hayat yaşamanın kaygısı sardı benleri.

Bedel ödemeye hazırım, hatta ödüyorum.

Hepsi ürperiyor, hepimiz ürperiyoruz...

Her şey titriyor, bir tek Rabat'ta eski şehirde gördüğüm adam durmuş. Durgun ruhunun huzuru ile sarmalanmış adam, derin derin,  acırcasına benlere bakıyor.

Adam benleri görüyor, adam benlere gülümsüyor.

Ben benlerden haberdarmış gibi yaparak kaybolmuşum , aranıyorum...

A.Serhat Demirel

21.07.2011, Çeşme