Düşmesen yere, kirlenmesen, hep havada kalsan... Gönlümden geçeni bilmek istersen eğer, yerle gök arasında senin yerin aslında, ne toprağın kahverengine, ne de gökyüzünün mavisine aitsin. Sen beyazsın, bembeyaz... Hep öyle kalmalısın. Sen tek başınasın havada, yalnızlığın asaletinin sembolü,düştüğünde sen, senlikten çıkıp, birşeylerin parçası oluyorsun. Bense seni havada serseriyken seviyorum.
Senin yeryüzündeki
çirkinlikleri örttüğünü söylerler... Peh işin gücün yok, sanki birşeyleri
düzeltmek için geliyorsun buralara...
Karlı bir İstanbul Günü, 2014
Kayıtlar
