Yola Çıkmak

Yola çıkmak, henüz ulaşmamış olmaktır.

Yola çıkmak, geride bırakmaktır, terk etmektir.

Yola çıkmak , bazen dönememek, bazen dönmek zorunda kalmaktır.

Yola çıkmak  döndüğünde çoğunlukla bulamamaktır.

Yola çıkmak, ne başladığın noktada, ne de hedeflediğin noktada olamamaktır.

Yola çıkmak değişim’e, dönüşüm’e, evrim’e ve devrim’e hazır olmaktır.

Yola çıkmıştım, ona doğru.

Kafam ve vücudumun , hangisinin daha yorgun olduğu konusunda bitmez tükenmez bir anlaşmazlık içinde oldukları bir haftaydı.  Yorgundum  yorgun olmasına ama, içimde bir huzur, nedensiz bir sevinç vardı. Uzatılmış bir haftasonu planıydı belki de sebebi.

Biraz bırakmak istemiştim, sadece geride bırakmak.

Geri dönüşümde aynen devam edebilmek için biraz şarj olmayı umuyordum.

Buluşmak istemiştim, sadece kısa bir randevuydu onunla bir diğer amacım.

Şehirde biraz takılırız bile diye düşünmüştüm.

Hayatımın birçok anını gıyabında onunla  ve onun gibilerle geçirdim çoklukla, bana yabancı değildi, değillerdi.

Eski dostla bir kez de onun mekanında takılmak iyi olurdu. Genelde buluşmalarımız hep benim tercih ettiğim yerlerde olmuştu, hep de kendime yakın olanı seçmiştim. Halbuki o, her buluşmamızda beni başka yolculuklara çıkarmaya çalışırdı. Kendim merkezli düşüncelerimden sıyrılabildiğim anlarda ona eşlik ederdim acemice.

Bu kez gerçekten yola çıktım, gidiyorum.

Fiziken de, ruhen de hazırım, yoldayım.

Bakalım buluştuğumuzda  bir fark olacak mı?

Sevgili Franz, yoldayım, geliyorum…

A.Serhat Demirel

18.11.2011,  THY İstanbul - Prag Uçağı